Verzamelaar.

June 30, 2017

Toen ik jong was, kreeg ik steevast van mijn overgrootmoeder voor mijn verjaardag een zelfgemaakte kaart van gedroogde bloemen. De bloemen waren door haar geplukt en gedroogd en ik twijfel er niet aan dat ze van elke bloem de naam wist.

Op jeugdige leeftijd was ik meer geïnteresseerd in Mickey Mouse en later in Madonna, maar de kaarten bleven jaarlijks komen. Een aantal heb ik er bewaard. 

Op onze wand bij de eettafel prijkt één van deze kaarten. Voor vertrek heb ik er op het laatste moment één in laten lijsten, zonder duidelijke reden. En nu reizen deze bloemen, die al 28 jaar achter folie geplakt zitten met ons mee. Van Amsterdam, via Normandië en Bretagne tot aan de Franse Alpen.

 

We zijn een paar weken onderweg.

Het moment waarop we vertrokken zijn, is perfect, want bloemen, planten en kruiden staan in volle bloei. 

Al in de eerste weken van onze reis, ervaren we in Normandië en Bretagne de rijkdom van de kust. Met laag water rapen we mosselen en alikruiken. 

De mosselen blijken de lekkerste die ik ooit gegeten heb, het zijn super smaakvolle eiwitbommetjes.

Wat verderop aan de Bretonse kust vangen we krabben en plukken we zeekraal en lamsoor. De zilte geur van gekookte krab en zeekraal brengt mij in gedachten terug naar mijn jeugd aan de Zeeuws-Vlaamse kust. Ik zie mijn opa en oma aan een uitklaptafeltje voor hun caravan zitten. Op een oude krant een berg garnalen. Deze roze berg ontdoen van hun pantsertje duurde uren, maar het werk werd geduldig voltooid en de roze wormpjes werden daarna plechtig verdeeld in pastelkleurige Tupperware bakjes, zodat ieder lid van de familie zijn deel kreeg.

Hoewel Fenna en Alba dapper zijn en al het nieuws proberen, zijn ze enthousiaster over de eerste stappen die we zetten in het wildplukken. We verzamelen bloemen, kruiden en zeewier. Het wordt een feest aan tafel. Ik serveer salade gegarneerd met madeliefjes, wilde tijm en zeewier in de soep, pannenkoeken met vlierbloesem, jam van bosaardbeien en glaasjes verse muntthee.

Voor ik het weet hoor ik zinnen als; “handig hè mama, dan hoeven we niet naar de supermarkt, kunnen we gewoon zelf ons eten zoeken net als vroeger…”.

 

 

 

Inmiddels staan we midden in de Alpen. 

Waar ik ook kijk, overal zie ik bloemen.

Met Fenna en Alba pluk, determineer, teken, fotografeer en droog ik de bloemen. 

 

Ik kijk om me heen in ons huis waar bosjes lavendel, gedroogde thijm en venkel hangen, verse bloemen in een vaasje staan en kleine bosjes bloemen hangen te drogen. Met een nieuwe blik kijk ik naar de 28 jaar oude verjaardagskaart aan de wand en ik ontdek een wederzijdse passie. Langzaam treed ik in de voetsporen van mijn overgrootmoeder. Deze kaart symboliseert voor mij kennis, geduld èn een gedeelde liefde voor de natuur. Een ontdekking die ik niet had willen missen.

 

 

 

 

Share on Facebook
Please reload

Recente berichten

September 16, 2019

August 6, 2019

February 23, 2019

January 22, 2019

October 14, 2018

September 7, 2018

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags