Massimo

July 10, 2017

“Het is niet toegestaan zelf uw haar te verven in de douches.”

Deze melding op een wit geplastificeerd papiertje misstaat enigszins bij het strakke betonnen sanitair. Ik zoek in de douches naar rode verfrestanten. Geen sporen.

 

Ik loop naar de receptie. Achter de balie zit een schaars geklede dame. Ze moet tussen de vijfenzestig en de zeventig zijn. Haar grote zwarte brilmontuur bedekt tweederde van haar smalle gezicht. Als ze lacht gaat haar mond ver open. Langzaam en met sterk Italiaans accent zegt ze “Pitch 96”.

Ik krijg vijf badmutsen toegeworpen, want dat is hier verplicht in het zwembad. Ik bedank en loop terug naar Daan en de meisjes, die nog bij de bus staan te wachten. 

 

Terwijl we wachten op verdere instructies, zie ik een man slenterend over de camping lopen. Het is de man van de receptioniste. 

Hij is gekleed in een wit poloshirt en korte broek. In zijn hand een aktetas. 

Langzaam stapt hij in zijn auto. Wat gaat hij doen, wat zit er in die tas?

Aangewakkerd door de muziek van The Godfather die we eerder die dag in de bus afspeelden, slaat mijn fantasie op hol.

Hij ziet op tegen de reis. De lange rit, de hitte in de auto. Het wachten voor het grote huis. De brede mannen met zwarte zonnebrillen. De blaffende honden, de geur van sigaren…

Abrupt word ik wakker geschut uit mijn mijmeringen. “Nein, das is nicht möglich!!!”. Een man op leeftijd, met ontbloot bovenlijf en transparante waterschoenen, stapt van zijn felblauwe mountainbike. “Nein, nein…” hij blijft z’n hoofd maar schudden en de woorden herhalen. Met grote stappen loopt hij langs de randen van het veldje tot waar wij met onze wagen mogen staan. Onze achterklep is te lang en regels zijn regels. Hij geeft geen krimp, evenals zijn strakke, korte, grijze blokkapsel. 

We besluiten hem Massimo te noemen. Massimo staat voor maximaal in het Italiaans. Hij is de grootheerser van de campingveldjes.

 

Met lichte tegenzin sluiten we even later aan in een rij met geparkeerde campers.

Voor, achter en naast ons Nederlanders. 

Onze wagen staat niet kaarsrecht in lijn met de andere campers en de aanhanger blokkeert het paadje achterlangs. Hoofdschuddend fietst Massimo weer voorbij. 

 

Ik kijk naar mijn meisjes die eerder deze week enthousiast een pittige trekking in de bergen volbrachten. “Als jullie goed je best doen, zoeken we in Italië een camping met zwembad..”. 

En daar staan we dan. Geconformeerd aan andermans regels.

Onze belofte is ingelost, maar ik krijg spontaan zin om mijn haar rood te verven in de douches en vervolgens poedelnaakt en zònder badmuts het zwembad in te springen.

 

 

Share on Facebook
Please reload

Recente berichten

September 16, 2019

August 6, 2019

February 23, 2019

January 22, 2019

October 14, 2018

September 7, 2018

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags